Start   Artikelen   Rehabilitatie-Centrum   Video's   Grote-Verzoendag 

 Contact 
 Landkaarten   Russische-Liederen 

Atie de Koning "Back in town" in Tula

Kerst in Russische gevangenis


Atie de Koning gefrankeerd door twee bewakers in een Siberisch gevangenkamp

Woerden
Hoe het hier uitgepakt is nog maar de vraag, maar de Woerdense Atie de Koning weet zeker dat ze een "witte Kerst" zal beleven. Zij viert deze feestdagen in januari nog een keer in aan aantal Russische gevangenkampen.

Meteen na de viering van de geboorte van Jezus in haar eigen omgeving, vertrekt ze naar Toela, een Russische stad 200 kilometer ten zuiden van Moskou. Het is de elfde of de twaalfde keer ("ik ben de tel al een beetje kwijt") dat zij daar te gast is bij de Evangelische gemeente en in gevangenkampen in de stad.
De bedoeling is om het Russische kerstfeest, dat valt op 6 en 7 januari, te vieren in zowel de kerk daar ter plaatse als in de vier gevangenkampen, inclusief een kindertuchthuis, waar Atie de Koning inmiddels een bekende en graag geziene gast is. De 'opperdirecteur' van de kampen schreef haar zelfs al een persoonlijke welkomstbrief.
Hem hebben we de afgelopen zomer ontmoet en hij was diep onder de indruk van het werk dat we deden. 'Zo stel ik mij mensen voor, zo stel ik mij Christenen voor' zei hij. En dat zet zoden aan de dijk, want reken maar niet dat zijn ondergeschikten moeilijk gaan doen als een persoon als hij achter ons staat. Dus de deuren van de kampen zullen alsmaar gemakkelijker open gaan. Dat is in het verleden wel anders geweest.
Het werk dat Ati de Koning, al of niet in gezelschap van zielsverwanten, doet in kampen is het geven van aandacht, naastenliefde en vriendschap, het brengen van het evangelie en natuurlijk van eten, drinken en andere benodigdheden.
"Gevangenen hebben altijd honger, dus we komen met tassen vol lekkers de kampen in. Je kunt mensen met een lege maag niet vertellen over de liefde van Jezus, er moet daar wel iets zichtbaar zijn in ons eigen gedrag. Het is de formule die ook het Leger de Heils hanteert: 'soup, soap and salvation'. Eerst de gewone levensbehoeften, daarna de rest."
Zichtbaar is verder het geld dat ze steeds meebrengt om projecten die worden opgezet voor (ex)gevangenen, te ondersteunen.
Zo wordt op dit moment gewerkt aan het opzetten van een garage waar ex-gevangenen een werkplek vinden. De grond en de loods zijn er al en een aantal mensen vinden bovendien onderdak in het gebouw. Een ander gebouw is ondertussen volledig in gebruik voor samenkomsten en als werkplek voor ex-gevangenen. In één van de Siberische kampen die Atie de Koning eveneens bezoekt is, met steun van het Nederlands geld, een kerkje gebouwd. "Daar zit het dak nu op, afgelopen zomer kon ik een groot bedrag meenemen."

Zegen
Een goede opvang voor ex-gevangenen is des te belangrijker omdat momenteel in Rusland veel gevangenen vrijgelaten worden. Geen amnestie uit menslievendheid, maar enkel omdat de gevangenissen uitpuilen. "Stel je maar voor", zegt Atie de Koning. "Er zijn er 1,1 miljoen. Dat is erg veel, ook op zo'n grote bevolking." Blij zijn de gevangenen meestal niet als ze op straat gestuurd worden.
"Ze hebben geen plek om naar toe te gaan. De meesten begeven zich ook meteen weer op het criminele pad en zijn binnen een jaar terug. In zekere zin tot hun eigen vreugde, want zo hebben ze tenminste een dak boven hun hoofd."

Deze keer reist Atie in gezelschap van haar vrienden Els en Jan-Harm Kiers en Elly van Ingen. Allen Jan-Harm Kiers komt op de plaatsen waar zijn vrouw al enkele keren is geweest. Elly van Ingen gaat voor de tweede keer naar Toela. Zij was afgelopen zomer, tijdens de 'groepsreis' van tien personen, eveneens van de partij. Het is voor Atie de Koning trouwens wel voor het eerst dat zij in de wintermaanden naar Rusland gaat. Dus zal ze ook voor het eerst de Russische kou en sneeuw meemaken. "Op dit moment vriest het er vijftien graden en het sneeuwt onophoudelijk. Ik dacht nog even dat ik het wel af zou kunnen met een paar gewone rubber laarzen, die zijn niet zo erg duur, maar daar ben ik toch wel van teruggekomen. Zonder een paar stevige bontgevoerde laarzen red je het niet. En ik neem mijn eigen waterkruik mee voor 's nachts, want erg warm is het ook in de huizen niet. Overdag krijgen ze de centrale verwarming niet eens hoger dan een graad of vijftien."
Bijzonder is deze keer ook dat het gezeldschap werd 'uitgezegend' tijdens een dienst in de Kruiskerk. Sinds kort is Atie de Koning na dertig jaar "kerken" bij de Evangelische Kerk in Boskoop, opnieuw lid van de gereformeerde kerken in Woerden. In een volle kerk kregen ze afgelopen zondag de gelegenheid om haar verhaal te doen, waarna dominee Hage de zegen uitsprak over de reis 'Ga met de Heilige Geest' Zowel de gemeente als sopraan Elisabeth Boekelo zong het viertal toe. "Ook dat doet goed", zegt Atie de Koning. De Ruslandreizigers vertrekken op 28 december en komen terug op 11 januari.

Schrijven
Als kind al wist Atie de Koning dat ze iets wilde doen voor Russische gevangenen. In eerste instantie omdat Russen in die tijd gevangen werden gezet vanwege hun christelijke geloof. Vijftien jaar geleden begon ze met het leren van de taal en startte een omvangrijke correspondentie met zo'n 200 gevangenen. Het gaat overigens niet zozeer om vervolgde christenen, maar om mensen die van alles op hun kerfstok hebben, van diefstal tot moord. Later zocht ze deze schrijfvrienden op en moest zich die eerste keren moeizaam een weg banen door regels en achterdocht van de autoriteiten. Die tijd is voorbij, in Rusland staan de deuren wagenwijd open voor 'Mama Atie'.

JANNEKE STALLER

Wie het werk van Atie de Koning in de Russische gevangennissen wil steunen, kan een bijdrage storten op bankrekening:
NL 03 FVLB 02270 76575
Stichting Diaconale Initiatieven Woerden
t.a.v. Rusland project


  Terug naar Artikelen menu