Start   Artikelen   Rehabilitatie-Centrum   Video's   Grote-Verzoendag 

 Contact 
 Landkaarten   Russische-Liederen 

Zingen in Russische gevangenissen

De groep Rusland-reizigers bereidt zich voor
Woerden
Met zijn elven gaat een groep christenen deze zomer naar de Russische stad Toela. Daar zal het gezel-
schap tijdens kerkdiensten optreden en ook een aantal gevangenissen be-
zoeken. Een kleine delegatie reist door naar Siberië

Twee van de deel-
nemers, de Woerdense Atie de Koning en Els Kiers, zijn "oude bekende in Toela." Atie de Koning komt er geregeld over de vloer bij de plaatselijke christelijke gemeente, waarbij zich veel ex-gevangenen aansloten. Tijdens haar reizen naar Rusland bezoekt zij ook sommigen van de gevangenen met wie zij al jarenlang schriftelijke contacten onderhoudt. Voor Els Kiers is het de tweede keer dat zij in Toela te gast zal zijn. Vorig jaar september vergezelde zij Atie de Koning op één van de reizen en ze was meteen gegrepen door het land en het werk dat daar gedaan moet worden. Ik had altijd in mijn hoofd dat ik ooit nog eens naar Brazilië wilde om zendingswerk te doen. Maar als je één keer in Rusland bent geweest, ben je verkocht en wil je er weer naar toe.

Supermarkt
Het idee om een volgende keer met een grotere groep te gaan, werd vorig jaar geboren tijdens een tocht door de bossen. Een tocht die voor de twee Woerdense vrouwen vooral werd beleefd als een dagje 'genieten van de natuur'. Maar zo denken de Russen niet, leggen ze uit: Voor hen is het een soort supermarkt, waar je etenswaren zoekt als paddestoelen, bramen, bessen en geneeskrachtige kruiden. Een Rus gaat ook nooit zonder mand of tas op stap. En hij heeft altijd een mesje op zak. Onbegrijpelijk vonden hun Russische gastheren het bovendien dat de dames geen enkel verstand van paddestoelen bleken te hebben. Els Kiers: Wij staan te juichen als we zo'n mooie rood-met-witte-stippen vliegenzwam vinden. Maar die schoppen zij weg, want die is niet eetbaar. Zij zijn pas tevreden als ze een flinke hoeveelheid eetbare exemplaren vinden. Dat is voor hen een rijkdom of ze een biefstuk ontdekken. Het paddestoelenseizoen was in volle gang toen het tweetal in Toela logeerde en ze aten de sporenplanten dan ook bij elke gelegenheid: Bij iedere maaltijd stonden de paddestoelen op tafel, van het ontbijt tot de avondmaaltijd toe. Dit zou onze jeugd eens mee moeten maken was de gedachte van toen ze zo door de bossen struinden. Dan zouden ze de luxe waarin ze leven vermoedelijk een stuk beter waarderen. De jongeren in de Evangelische Gemeente van Boskoop, waarbij de twee Woerdense vrouwen zijn aangesloten, hadden echter andere plannen: zij zullen komende zomer een evangelisatiereis naar Roemenië maken. Dus zochten Atie de Koning en Els Kiers hun reisgenoten onder hun kennissen en geloofsgenoten. Het resultaat was een, interkerkelijk samengestelde groep van elf mensen die twee weken lang te gast zal zijn in Toela. Onder hen is Christien Nap, één van de Kamerikse zelfkazende boerinnen. Zij zal in Toela de Russen het kaasmaken bijbrengen. Van de elf spreken er vijf meer of minder goed Russisch. Ter voorbereiding komt de groep maandelijks bijeen om de reis te bespreken en om een repertoire aan psalmen en opwekkingsliederen in te studeren. Ze worden daarbij begeleid op een gitaar en op de mondharmonica door twee musicerende medereizigers. Atie de Koning: Iedereen heeft een aantal van zijn favoriete liederen opgegeven en zo stellen we een soort bundel samen om mee op te treden tijdens de kerkdiensten daar. En ook hebben we allemaal iets achter de hand om voor de vuist weg een korte getuigenis te kunnen geven. Want zo gaat dat: als gast speel je een belangrijke rol in de bijeenkomsten. Ze willen weten wat je komt doen en wat je drijfveren zijn. Datzelfde moet ook steeds opnieuw worden uitgelegd bij de aanvragen om de gevangenen te mogen bezoeken. Maar langzamerhand kennen ze me wel, zegt Atie de Koning tevreden. De deuren gaan al een stuk vlotter open dan in de eerste jaren dat ik er kwam.

De fundering van het kerkje in Siberische Soergoet ligt er al
Na twee weken Toela staat voor drie van de deelnemers nog een extra reis op het programma naar de Siberische stad Soergoet. Daar zoeken ze de gevangene Dirma op die in een tbc-kamp zit en met wie ze alle drie corresponderen. Vooraf gaan ze langs de ouders van Dima, wiens moeder meegaat naar het kamp om haar zoon te ontmoeten. "En natuurlijk proberen we niet met lege handen aan te komen" zegt Atie de Koning. We hopen een flink bedrag aan geld mee te nemen voor de bouw van een kerkje in dat kamp, met een ontmoetingsruimte voor alle gevangenen en een bibliotheek. Er is toestemming van de autoriteiten en dat is heel bijzonder. Helemaal als je bedenkt dat in het communistische tijdperk de christenen afgevoerd werden naar de strafkampen in Siberië. Nu mag er zelfs een kerk in het kamp worden gebouwd! De fundering van het kerkje ligt er al. maar er is nog veel geld nodig om het af te bouwen. Verder hopen de bezoekers geld mee te nemen voor medicijnen. Het geld wordt onder meer bijeengebracht met de lezingen over haar werk die Atie de Koning geeft. Maar ook zal tijdens Koninginnedag in Kamerik een kraam staan waar kaarten worden verkocht voor Rusland. "En", benadrukt Atie de Koning nog eens iedere cent die er binnen komt wordt gebruikt voor het doel waarvoor het is gegeven. Wij betalen allemaal onze reis uit eigen zak. En ook de reis van Dima's moeder en van Sergeï, de Rus die ons begeleidt naar Siberië, wordt door ons persoonlijk betaald.

Janneke Staller

Wie een bijdrage wil leveren voor het werk in Rusland kan deze overmaken op Stichting Diaconale Initiatieven Woerden.
Bankrekeningnummer is: NL 03 FVLB 02270 76575   t.a.v. Rusland project


Atie vertelt graag over haar reizen naar Rusland.

  Terug naar Artikelen menu