Start   Artikelen   Rehabilitatie-Centrum   Video's   Grote-Verzoendag 

 Contact 
 Landkaarten   Russische-Liederen 

Informatie ter overdenking

In alle eerlijkheid

Adriana Johanna de Koning in het
kinderziekenhuis waar ze werkt
Over de burgeres van Nederland, Adriana Johanna de Koning en haar reizen door Rusland, juister gezegd langs de plaatsen van vrijheidsberoving van Rusland, heeft onze krant al eerder verteld in het verleden, en in het jaar 1997. Adriana, kinderverpleegster in de kleine stad Woerden, een diep gelovig mens, besteedt een deel van haar leven aan contacten met Russische broeders en zusters in het geloof evangelische christenen, met inbegrip van ook hen, die veroordeeld zijn tot vrijheidsberoving wegens een misdaad. Nu is Adriana opnieuw naar de provincie Toela gekomen, ze logeert bij vrienden in Sjtsjokino. Deze keer vergezelt haar vriendin met de naam Elizabeth Catherina Kiers haar. Onlangs hebben Adriana en Elizabeth de inrichting OeJoe-400/3 58.750 roebel overhandigd. Dit geld is bestemd voor de aankoop van medicijnen voor de TBC-patiënten van LIK-3, d.w.z. voor de gedetineerden, die aan open vormen van TBC lijden. Dit geld behoorde natuurlijk niet persoonlijk toe aan de gasten uit Holland. Een van de humanitaire organisaties van hun land, "Hartekreet", na in de dagbladen over de activiteiten van Adriana in Rusland gelezen te hebben, meevoelend met haar wens ons vaderland te helpen, in het bijzonder de burgers, die worden vastgehouden in plaatsen van vrijheidsberoving, besloot via haar geld te overhandigen voor medicijnen voor de kolonie TBC-patiënten. Adriana en Elizabeth hebben niet alleen de gedetineerden in LIK-3 ontmoet, maar ook die in IK-2 en IK-7. Adriana zegt, dat haar vooral blij gemaakt heeft het feit, dat er naar de evangelisatiedienst in het "dwojka" veel mensen gekomen zij, zowel gelovigen als nieuwsgierigen. Bij terugkeer in haar stad zal Adriana opnieuw aan haar landgenoten vertellen over Rusland. Ze is al uitgenodigd om op te treden voor de gelovigen in de plaatselijke kerk, en tevens voor een groep vrouwen en in een bejaardenhuis. Adriana houdt een dagboek bij, waarin ze elke ontmoeting noteert, waar ze in de loop van de dag geweest is, wie ze ontmoet heeft. Over haar huidige reis zegt Adriana: Ik ben blij, dat voor ons opnieuw deuren geopend zijn en het mogelijk is geworden contact met broeders te hebben. De tijd hier brengen Adriana en Elizabeth door samen met gelovigen. Ze zijn vaak aanwezig op bidstonden. Ze hebben niet alleen de strafkampen bezocht, maar ook de speciale school in het dorpje Pjervomajsk. En uit de mogelijkheden tot ontspanning kozen ze een puur Russische - in het bos bij Sjtsjokino paddestoelen verzamelen. De soep van vleesrestjes en strooikaas is hen goed bevallen. In hun eigen Vaderland zullen ze in het bos geen paddestoelen gaan verzamelen. Ze zouden het wel kunnen doen, maar ze hebben geen idee welke soorten je moet verzamelen. Dus ze gaan liever de schappen met champignons langs in de winkel. Apropos, in onze winkels worden momenteel ook champignons uit Holland verkocht, en de vrouwen hebben dat wel opgemerkt. Zoals we al schreven, werkt Adriana in een kinderziekenhuis, man is leraar, ze hebben drie kinderen grootgebracht, maar een van haar dochters is gestorven tengevolge van een ernstige ziekte. Elizabeth is huisvrouw. Ze voedt niet alleen haar kleine kinderen op, maar houdt zich ook bezig met kinderen op school, analoog aan onze Zondagsscholen. Ze is voor het eerst in Rusland, en ze vindt ons land erg mooi, en ze droomt ervan Russisch te leren. Wat haar hier ook getroffen heeft is de oprechtheid en de geestkracht van de gelovigen. Lidia Dmitrijevna Leibzak, inwoonster van Sjtsjokino, bij wie de vriendinnen ook een tussenstop hebben gemaakt, vertelde dat Elizabeth tijdens een gesprek over God opeens was begonnen te huilen. De verklaring voor de huilbui bleek heel roerend: "Bij ons in Holland hebben we comfort, overal voldoende van, de mensen zijn trots op hun welvarend leven. Maar de aanwezigheid van God wordt er niet sterk gevoeld als bij jullie." Tijdens het bezoek door de gasten uit Holland aan LIK-3 heb ik onwillekeurig aandacht besteed aan zo'n episode. In het kamp was samen met Johanna en Elizabeth een grote groep gelovigen aanwezig, hoofdzakelijk uit Sjtsjokino. Toen ze de poort doorgingen, slaakte iemand een zucht van verlichting: "Zo, nu zijn we in vrijheid." Iedereen schoot in de lach, maar Adriana bracht uit: "Nee, de vrijheid is daar", - en ze wees op de omheining van het kamp. Ze is net als vroeger van mening dat er alleen echte vrijheid is tijdens de gebeden met de gedetineerden. Ik heb me niet ingehouden, en misschien een niet helemaal tactische vraag gesteld over een van de "broeders", met wie zij goed bekend is, en die, na opnieuw een misdaad te hebben begaan, zich momenteel in de isoleercel bevindt. "Ik had hem graag willen ontmoeten, om hem te zeggen dat ik hem vergeven heb", - zei Adriana tegen me.

L. Litvinova

Niet onverschillig

ontmoeting met oude bekenden

In de inrichting OeJoe-40017 zijn gasten, twee christinnen uit Holland - zuster Atie en zuster Els, bij de gedetineerden op bezoek. Zuster Atie (Adriana Johanna de Koning) heeft de inrichting OeJoe-400/7 nu al voor de 4e maal bezocht, zodat ze sommige gedetineerden behoorlijk goed kent. Maar zuster Els is hier voor de eerste keer. Atie beheerst de Russische taal al behoorlijk goed, en daarom rijzen er in het contact met de veroordeelden geen grote problemen. En voor Els is Atie tegelijkertijd vertaalster. Tijdens de ontmoeting van de christinnen uit Holland met de gedetineerden werden ze begeleid door vertegenwoordigers van de christelijke kerk uit Sjtsjokino: Joeri Mazoenov (pastor), Sergey sjanin (ex-gedetineerde, Sergey Lovtsjakov (ex-gedetineerde), en zijn vrouw Maria Lovtsjakova. Adriana heb ik niet voor het eerst ontmoet, en iedere keer verbaas ik me weer over deze broze vrouw uit het verre en voor ons onbegrijpelijke Holland. Atie gaat al enkele malen tijdens haar jaarlijkse vakantie niet naar Hawaï of naar Florida, maar naar Siberië of naar Centraal Rusland, om hen te zien, die zelfs niet vaak door hun verwanten en vrienden worden opgezocht.
Een nederige (diepe) buiging voor haar!

V. Talanv, veroordeelde, inrichting OeJoe-400/7

Dank u wel voor de hulp

De verlossing van de ziel - met een gesprek over dat thema begon in ons kamp de ontmoeting van gedetineerden met vertegenwoordigers van de Evang.Christ.kerk. De gasten uit Holland - Adriana Johanna de Koning en Elizabeth Catherina Kiers werden door de ontmoeting geïnspireerd. Ze bezochten de gebedskamers, en hadden contact met de gelovige gedetineerden. Ik wil mijn waardering uitspreken voor mensen, die een aanzienlijk deel van hun vrije tijd wijden aan barmhartigheid, aan zorg voor anderen. En hun volgende ontmoeting met gedetineerden was nog des te meer door ons gewenst, daar ze plaatsvond na de overhandiging aan het kamp van middelen voor de aankoop van medicijnen, Dat is inderdaad daadwerkelijke hulp, dank U wel!

V. Zaroedenski, gedetineerde, inrichting OeJoe-400/33

  Terug naar Artikelen menu