Start   Artikelen   Rehabilitatie-Centrum   Video's   Grote-Verzoendag 

 Contact 
 Landkaarten   Russische-Liederen 

“Je hebt mij opgezocht!  -  Je hebt MIJ opgezocht!”

Deze week was het verslag van de februarireis naar Rusland klaar. Het zijn 373 bladzijden geworden, de helft ervan is gevuld met woorden en de andere helft met foto’s. Als het verslag door mij geschreven is en daarna nagekeken door Piet, trakteert hij op gebak bij de koffie.

Hartverwarmend, deze traditie. Hoe zal ik deze Witte Winter Wonder Werktijd samenvatten? Nikolaj had een programma klaar liggen voor deze dagen. Uniek voor een Rus, die gewoonlijk geen plannen maakt, zeker niet vooraf. Rob Muijt was mijn reismaatje, hij was voor de tweede keer in Rusland. Ik had geen betere broer naast mij kunnen hebben. Alle dagen waren wij omringd door gevangenen, die kort of langer geleden vrijgekomen waren. We logeerden bij hen in Het Huis van Gods Genade.
We ontmoetten hen in het Huis, in de kerk, tijdens samenkomsten of op straat. Waar zij ook maar naar toe gekomen waren om ons te ontmoeten. “Je hebt mij opgezocht”, zeiden ze dan ontroerd. Ook al was het 5-10-15-20 jaar geleden dat ik bij hen in de gevangenis was, nog steeds waren ze tot tranen toe dankbaar.

Twee van hen, Wolodja en Wadiem, organiseren enkele keren per jaar een Ontmoetingsdag voor ex-gevangenen.
Om elkaar te bemoedigen en om de band met Jezus en met elkaar te verstevigen. Ik ben als een moeder zo trots op hen.
Als moeder kan ik hen vrij omarmen, want vaak zijn zij verwond vanaf hun kindertijd. Ze kunnen en durven moeilijk aan een levenslange relatie te beginnen. De samenkomsten in de gemeentes waren voller als wij er waren. Dat kwam door de mensen die ons wilden ontmoeten. “Kom vaker, dan genieten wij mee”, zeiden de kerkgangers.

Het project rond Gods Huis van Genade groeit. Velen in de kerk dragen daar letterlijk en figuurlijk hun steentje aan bij.
De Opvang voor Invaliden is zo mooi geworden, het wachten is nu op de gasaansluiting. Gasfornuis, koelkast en wasmachine staan er al. De houten bedden worden gemaakt en het beddengoed is gekocht. De garage kan vergroot en verbouwd worden, zodat straks tieners uit weeshuizen daar een opleiding tot automonteur kunnen volgen.
De monteur en zijn vrouw wonen al in Het Huis van Gods Genade.

We bezochten een Armenhuis vol “afgedankte” mensen uit de gevangenkampen. Gevangenen met tuberculose en aids. We bezochten een ziekenhuis, een psychiatrische inrichting en een pas gestart Rehabilitatiecentrum, op maar drie uur afstand van het Huis in Majskii Overal mochten we zegenen en voorbede doen. Jezus raakte melaatsen vrij aan, ook Rob en ik beleefden die vrijheid. Onze handen wasten we na ons bezoek met sneeuw.

Ik ben weer thuis, maar de plannen om in september naar de Kaukasus te gaan, nemen vaste vormen aan. Daar zullen we 12 dagen in een Rehabilitatiecentrum logeren en dienen. De Zwarte Zee is vlakbij. De beheerder, Sergo, had van ons gehoord en maakte kennis met ons. Hij en zijn vrouw Naziek leiden dit Centrum in Anapa. Drie zussen besloten al met mij mee te gaan.

Eerst vertrekken we op donderdag 12 april naar Jeruzalem om daar in het Abraham Hostel te logeren en met het Joodse volk op 19 april het Feest mee te vieren, dat zij sinds 1948 de staat Israel zijn. We waren vorig jaar bij het Feest van 50 jaar onverdeeld Jeruzalem. Het Joodse volk weet wat feestvieren is! Zingen, dansen en juichen met duizenden tegelijk op straat. Dat past wel bij mij, ik neem mijn tamboerijn en Israëlische vlag mee.

Shalom!
Atie de Koning - Bos.


  Terug naar Artikelen menu