Start   Artikelen   Rehabilitatie-Centrum   Video's   Grote-Verzoendag 

 Contact 
 Landkaarten   Russische-Liederen 

Eindelijk een dak boven je hoofd!

Ik ben net terug uit Rusland, maar mijn hart is nog een beetje daar. Ik voel me rijk, ik heb hier geliefden en daar geliefden.
Het Huis van Gods Genade in Majskiï is ons hotel. We worden verzorgd door mensen die geen geliefden meer hebben en daar een Thuis vonden. Sommigen zaten 20 - 30 jaar gevangen, anderen leefden op straat. Het leven heeft zijn sporen achter gelaten in hun lichaam.

In de keuken heeft Louisa de leiding. Zij heeft geen voeten meer. Ze was dronken, viel in slaap in de sneeuw. Ze verwachtte dat de wodka haar in de sneeuw wel warm zou houden. Toen ze wakker werd, kon ze niet meer lopen. Haar voeten werden geamputeerd. Nu begroet ze ons blij, rechtop. Ze heeft net een voetprothese gekregen! Haar andere voet steunt op een rubberen knop. Zij klopte enkele maanden geleden bij Nikolaj aan, ze had geen paspoort meer. Ze had het afgegeven om er een visum voor de Oekraïne in te laten zetten. Toen ze haar paspoort kwam halen, kon ze gaan. Ze hadden haar paspoort niet... Nikolaj is een maand druk geweest om een nieuw paspoort voor haar te regelen.“Daarom blijf ik hier!” zegt ze.

Zoegra, wat Sterretje betekent, is net van de straat geplukt door Nikolaj. Zij helpt Louisa.
Met de dag wordt ze vrijer, durft ze te glimlachen. Ze is zichtbaar blij als we haar soep lekker vinden en als wij haar vragen om warme melk met honing voor het slapen.

Nieuwe en oude bewoners Sweta klopt aan. De deur is altijd open, er zit geen slot op. Er zijn twee honden, maar die begroeten iedereen als vriend. Ze zet haar plastic tas neer. Ik mag bij het intake gesprek zitten. Ze heeft gehoord dat het hier goed is. "Je bent welkom, er is een bed voor je. Maar hier wordt niet gedronken, gerookt of gevloekt, want in ons midden wonen ook God en Jezus", zegt Nikolaj. We horen een heftig verhaal over gelovigen die haar kwaad hebben gedaan. Dan springt Wolodja in het gesprek: “Sweta, je boft dat je hier terecht gekomen bent!” Ik heb vijftig jaar als een dwaas geleefd. Ik klopte hier bij Nikolaj aan en werd binnengelaten. Hier hebben mensen de leiding, die DOEN wat in de Bijbel staat, die DOEN wat Jezus opgedragen heeft: Liefhebben! Pak je plastic tas en ik wijs je de plek waar je bed staat. Hier ben je veilig!” Sweta pakt haar tas en loopt met Wolodja mee. Aan Wolodja's rechterhand zitten nog twee vingers.

De veestapel wordt door Sergei en Victor verzorgd. Ook bronwater wordt dagelijks door Victor gehaald. Nodig, want het kraanwater is niet om te drinken. Hij draagt de twee zware jerrycans tijdens de 15 minuten durende wandeling alsof het twee broden zijn. Sergei en hij wonen al langer in het Huis. Zij zaten 20 jaar of meer gevangen, hun familie liet het afweten. Zij zullen hier blijven wonen. Victor mist een oog.

Wat een EER hier weer in hun midden te zijn. Zij vinden het een eer dat wij weer wilden komen.
We omarmen elkaar alsof we elkaar al jaren kennen. We hebben elkaar lief dankzij Jezus.

Nikolaj Wie is Nikolaj die dit Huis van Gods Genade bouwde en het nu leidt? Hij werd geboren bij een jonge moeder en een dronken vader in Alexin. Hij was vijf jaar toen zijn moeder overleed.
Ze hield van bloemen. Hij plukte elke bloem die hij zag en legde die op haar bed. Ze stierf in een bed vol bloemen. Nooit heeft hij een gezicht zo mooi zien worden bij het overlijden. Haar gezicht straalde toen ze naar de hemel ging. Haar gelovige zus kwam in huis, “Baboeska” noemde hij haar. Zij vertelde over God en van haar leerde hij bidden. Maar zijn dronken vader sloeg hem. Al gauw werd de straat zijn thuis, de straatkinderen werden zijn vrienden. Zij hadden door, dat de communisten niet deden wat ze beloofden. Hij en zijn straatvrienden vormden een jeugdbende. Ze saboteerden de communisten waar ze maar konden. In de vroege ochtend van Pasen ging hij naar de Orthodoxe kerk, liep naar voren en riep zo luid hij kon: “God, geef mij een miljoen engelen om het communisme omver te werpen!” Hij werd opgepakt en geboeid. Ook zijn Baboeska werd aangehouden.

In totaal heeft hij 25 jaar gevangen gezeten om zijn houding ten opzichte van het communisme.
Hij heeft 9 maanden in een isoleercel gezeten.
Hij werd in een kamp gezet met gevangenen die leden aan een besmettelijke vorm van tuberculose. Toen het communistische regime gevallen was, bezocht ik het t.b.c.-kamp waar hij gevangen zat.
Al gauw waren we pennenvrienden. Toen hij vrij kwam, bleek hij gezond gebleven te zijn. Een groot Wonder! Bij zijn vrijlating had hij ook een Droom: Elke gevangene moet een Bijbel krijgen en elke vrijgekomen gevangene moet een dak boven zijn hoofd hebben.

Die Droom is waar gemaakt. Duizenden Bijbels heeft hij al de gevangenkampen ingebracht en dit is nog steeds zijn werk. Hij is adjunct-directeur van Bijbeluitgeverij Gideon in Moskou. En er staat een Opvanghuis, het Huis van Gods Genade voor de vrijgelaten gevangene en voor elke dakloze. Samen met ex-gevangenen bouwde hij dit huis, in het dorp Majskiï, in de Toela provincie, ten zuiden van Moskou. Meer dan vijftig gevangenen vonden daar al voor korte of lange tijd een Thuis.
Daarnaast geeft hij zorg aan verslaafden, vluchtelingen en zwervers.

Nikolaj werd 19 december 51 jaar. Ik ben blij dat ik op zijn verjaardag mocht zijn. “25 jaar heeft het communisme van mijn leven gestolen, mijn verdere leven zal voor God en mensen zijn!" Hij hield vol, ondanks gevangenschap en strafmaatregelen. Hij buigt niet voor onrecht. "De Russische overheid is in wezen nog steeds communistisch", zegt hij. Nikolaj en ik kennen elkaar nu 25 jaar. In mei 2016 was hij in Nederland, ook in onze Opstandingskerk. Velen helpen mee zijn droom waar te maken. BEDANK HEN HARTELIJK!!!” vroeg hij mij. Bij dezen. Nog steeds kloppen er mensen op zijn deur. Mensen die een dak boven hun hoofd en een Bijbel in hun handen nodig hebben.
Wilt u ook mee helpen?

Atie de Koning

Stichting Diaconale Initiatieven Woerden NL 03 FVLB 02270 76575 t.a.v. Rusland-project.


  Terug naar Artikelen menu