Start   Artikelen   Rehabilitatie-Centrum   Video's   Grote-Verzoendag 

 Contact 
 Landkaarten   Russische-Liederen 

Nieuwsbrief december 2015

Woerden, december 2015

HOE WAS HET IN RUSLAND?

Ben je nog in Rusland geweest? Wanneer ga je weer?
Deze en andere vragen die ik tijdens het koffie drinken gesteld krijg, doen mij besluiten een stukje te schrijven over het wel en wee van de laatste reis in Rusland.

In mei-juni zijn wij weer in Rusland geweest. De zomer had daar lang op zich laten wachten, maar letterlijk, toen wij aankwamen begon daar de zomer. De temperatuur liep op tot 30 -35 graden. Piet had ons er al voor gewaarschuwd, dat het daar heet zou worden. Hij kreeg gelijk. We zijn er 15 dagen geweest, ik heb er ruim 600 bladzijden over geschreven, met op 300 bladzijden de foto’s, gemaakt door Lenie, al vele jaren mijn reismaatje.

Het team waarmee wij hebben gereisd bestond uit zes Nederlanders en zes Russen. Een wonderlijk team, uit verschillende achtergronden en kerken en plaatsen en landen. De vier Russen, die mee reisden, hadden samen meer dan 100 jaar gevangen gezeten, Zij zijn in de gevangenis tot geloof in Jezus gekomen. Halleluja!
Al gauw waren we EEN, in de volle betekenis van het Woord. We brengen overal de Boodschap van HOOP, dankzij het vergoten bloed van JEZUS aan het kruis van Golgotha. Geen zonde is groter dan de vergeving in het bloed van JEZUS.

Onze Russische vrienden, vooral Nikolaj, bereiden de weg voor ons.
Hij maakt de afspraken, kijkt waar wij op bezoek gaan en waar we kunnen logeren. Hij is al een halve Hollander. Het heeft jaren geduurd, eer de Russen snapten dat een programma vooraf gemaakt moest worden.

Huis van Genade
De Deur is altijd Open in “Huis van Genade”, bij velen al bekend.
Deze opvang voor vrijgekomen gevangenen is ook een begrip aan het worden bij gevangenen die nog vast zitten. Probleem nummer één bij hen is vaak, dat ze géén thuis meer hebben, waarnaar ze toe kunnen. Omdat de straftijden zo extreem lang zijn, vervreemdt een gevangene van zijn familie en staat hij letterlijk op straat als hij vrijkomt. Er is niemand, die op hem wacht.
Nu is er “Gods Huis van Genade” waar iedereen WELKOM is, waar voor iedereen een slaapplek is, gezonde maaltijden, vriendschap en volop werk. Er is alleen geen salaris.

Heel dit gebeuren wordt gedragen door giften, die omgezet zijn in dit “Gods Huis van Genade”, een koeienstal, een autowerkplaats, een sauna en een grote moestuin.
Hun droom is zonder giften te kunnen leven, de melk wordt al verkocht. De eerste stap naar volwassenheid.

Maar elke gevangene die komt, moet gekleed en geregistreerd worden, een paspoort krijgen. De één woont er enkele maanden, een ander heeft er enkele jaren voor nodig eer de gevangenis uit zijn leven en denken gespoeld is. Anderen groeien uit tot medewerker. Leuk te weten dat in de wei koeien Nelly en Willy grazen en een schaap Suus. De ZWO betaalde hard mee aan de veestapel, maar ook aan de bedden en het beddengoed. Velen in ons midden hebben zó mee geholpen om dit Opvangcentrum voor gevangenen te realiseren, dat als ik namen ga noemen, ik mensen ga vergeten.

Open deuren
De Deur was Open in een Armenhuis, gevuld met afgedankte zieke gevangenen uit de kampen. Zij brengen daar de laatste tijd van hun leven door. In elke kamer zongen wij, vertelde pastor Joera over Jezus, baden wij, omarmden wij, gaven wij een nieuw testament en chocola.

De Deur was Open in een Weeshuis met 200 weeskinderen. We zongen voor hen, voetbalden met hen, aven aan hen kleine cadeautjes, zoals chocola, ballonnen en armbanden en kaarten met een pareltje er op en in het Russisch het lied: Weet je dat je een parel bent in Gods Hand?! We omarmden hen en baden met hen. We wisselden telefoon nummers. De vriendschap won bij het voetballen. Aan het weeshuis gaven we ook vijf voetballen. Als wij komen, dan gaan de verzorgers thee drinken, wetende dat het goed gaat.

De Deur was Open in een Opvang voor 300 kinderen met het syndroom van Down. Prachtig nieuw Opvangcentrum.
O, wat hebben we daar een FEEST gevierd. De kinderen waren zó blij dat wij kwamen. We dansten en zongen met hen, omarmden en knuffelden hen. Voor allemaal een narcis en/of een roos op hun shirt.
Er waren ook kaartjes voor hen, ze wilden graag méé en méé

De Deur was Open in een Gevangenkamp voor jonge moordenaars. Een WONDER, want het is niet toegestaan dat buitenlanders een kamp bezoeken.
De vier ex-gevangenen in ons midden hebben daar hun getuigenis gegeven.
Zij kennen als geen ander het leven van een gevangene. De jonge mannen hingen aan hun lippen, gingen staan en bogen het hoofd, toen de uitnodiging werd gedaan om voor JEZUS te kiezen. Ook voor hen was er een nieuw testament en een persoonlijk getekende kaart met een tekst in het Russisch. Ze keken bij elkaar wat de ander voor kaart had gekozen.

Hoogtepunten
De Deur was Open bij een Russisch Orthodoxe priester Alexeï. Heel bijzonder, want hij is zijn baan waarschijnlijk kwijt geraakt, omdat hij ons zo gastvrij had ontvangen in zijn kerk. Toen hij twee jaar geleden in het ziekenhuis lag, zochten wij hem op, baden voor hem en God genas hem. Nu, in zijn eigen tuin wisselden wij van gedachten over onze manier van dankbaar zijn met de eeuwige redding, dankzij Jezus. Zijn vrouw en kinderen hadden een barbecue voor ons klaar gemaakt. We kregen alle ruimte om te zingen in zijn tuin met gitaar en accordeon. Dapper van hem, want de buurt weet, dat hij een Orthodoxe priester is.

Ik schreef al, dat ik er 300 bladzijden voor nodig heb gehad om deze reis te beschrijven. Dit zijn enkele hoogtepunten in een notendop geworden.
De reis is beschreven, maar ik heb gewoon heimwee en ik verlang ernaar de 36ste keer naar Rusland te reizen. Bij dezen is een ieder WELKOM om een volgende keer mee te reizen. Bid er voor en als de Vader zijn goedkeuring in je hart legt, ben je helemaal WELKOM in het team!

”Vergeet niet je rekeningnummer onderaan je verslag te schrijven”,
werd mij al aangeraden.

Atie de Koning-Bos.

bankrekeningnummer NL 46 ABNA 0981 473 474.
Stichting Diaconale Initiatieven Woerden.


  Terug naar Artikelen menu